ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

   Μετά τις εκλογές το μνημονιακό στρατόπεδο επανασυσπείρωσε τις δυνάμεις του και είδαμε τη σαρωτική επέλαση του τρίτου μνημονίου με «αριστερό» πρόσημο. Αυτό το μνημόνιο χρησιμοποιείται για να εμπεδωθεί η καταπάτηση των δικαιωμάτων μας, η περαιτέρω υποδούλωση των εργαζόμενων στην Ε.Ε. και στους δανειστές και το ξεπούλημα των δημόσιων αγαθών που απέμειναν. Παρά το εμψυχωτικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της τάξης του 62% ΟΧΙ, που από την πλευρά της κυβέρνησης Συριζα-Ανελ ήταν ένας τακτικίστικος ελιγμός , φάνηκε ότι η λαϊκή ετυμηγορία παρακάμφτηκε εν μια νυκτί και το ΟΧΙ βαφτίστηκε ΝΑΙ για να νομιμοποιηθεί άλλη μια καταστροφική μνημονιακή συμφωνία χωρίς συναίνεση. Τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά με 23% ΦΠΑ και αύξηση τιμής βασικών αγαθών, ενώ η ιδιωτική παιδεία έμεινε στο απυρόβλητο. Σε ένα τέτοιο κλίμα η απόφαση εκλογών πάρθηκε πριν προλάβουν να γίνουν τόσο αισθητά τα νέα μέτρα και η κυβέρνηση να πάρει παράταση ώστε να εξασφαλίσει την εφαρμογή όλων των μνημονιακών εντολών με αστική νομιμοποίηση για άλλα 4 χρόνια.

   Μέσα σε αυτό το κλίμα, η ελληνική πραγματικότητα δεν έμεινε αμέτοχη στα κύματα προσφύγων που έρχονται από τη Συρία. Οι αποτρόπαιες εικόνες παιδιών να ξεψυχούν στα παράλια της Μ. Ασίας και της Κω ντροπιάζουν τη συλλογική συνείδηση και μας θυμίζουν ότι κανένας δε θα έβαζε τα παιδιά του σε πλοίο αν δεν ήταν πιο ασφαλές από τη στεριά. Η Ε.Ε. η οποία ενισχύει τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στη Μέση Ανατολή είναι αυτή που κλείνει τα σύνορα στους ανθρώπους θεωρώντας ότι είναι λαθραίοι. Βέβαια κάτω από τις πιέσεις των κινημάτων στήριξης των προσφύγων και των ίδιων σταμάτησε να εφαρμόζεται η συνθήκη Δουβλίνο 2 χωρίς ουσιαστικά να καταργείται.

Ψυχιατρικός ολοκληρωτισμός- πάλη για ένα χειραφετητικό κίνημα στην ψυχική υγεία.

   Οι καταστροφικές πολιτικές που επιβάλλονται στην κοινωνία τα τελευταία χρόνια με οξυμμένο τρόπο, έχουν πραγματικά καταστρέψει τις δομές ψυχικής υγείας και έχουν αφήσει ανολοκλήρωτη την ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Το πρόσφατο τραγικό περιστατικό στο Δαφνί (που αποτελεί μέρος μιας σειράς τέτοιων περιστατικών) αποδεικνύει πως οι κυρίαρχες αντιλήψεις πάνω σε ζητήματα ψυχικής υγείας, μπορούν να φανερώσουν πόσο επικίνδυνες και εγκληματικές είναι. Οι παθογένειες λοιπόν αυτή τη στιγμή στις δομές ψυχικής υγείας, έχουν ως πηγή αφενός την εγκατάλειψη τους από την οποιαδήποτε ουσιαστική κρατική χρηματοδότηση και αφετέρου από τις αντιλήψεις που κυριαρχούν στην κυρίαρχη επιστήμη και τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τους «ψυχικά πάσχοντες» ως επικίνδυνους για την κοινωνία. Πρέπει να εναντιωθούμε έμπρακτα στη κατασταλτικό ρόλο των υπαρχουσών δομών ψυχικής υγείας και στον απαράδεκτο τρόπο που αντιμετωπίζουν τα άτομα. Είναι χρέος μας σαν αυριανοί λειτουργοί ψυχικής υγείας, να παλέψουμε εναντία στον έλεγχο, στη κατάσταση απομόνωσης και εγκλεισμού, στον στιγματισμό καθώς και στη διεκδίκηση αποκλειστικά δημοσίων δομών μέσω της συγκρότησης ενός πραγματικού κινήματος χειραφέτησης.

Πανεπιστήμιο

  Τα περισσότερα προβλήματα του πανεπιστημίου έχουν σαν πηγή εκδήλωσης τους την υποχρηματοδότηση. Οι κρατικές δαπάνες για την παιδεία, που σίγουρα είναι αναντίστοιχες των αναγκών του πανεπιστημίου, μειώνονται όλο και πιο πολύ, χρόνο με το χρόνο. Σαν αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης το πανεπιστήμιο αδυνατεί να ανταπεξέλθει στα καθορισμένα προγράμματα σπουδών και στους στόχους του, και οδηγείται στην καταστροφή. Η διάλυση αυτή του πανεπιστημίου ανοίγει την πόρτα για την αλλαγή του σε μια κατεύθυνση και ένα μοντέλο λειτουργίας που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες τις αγοράς, που θα λειτουργεί σαν προπαρασκευαστικός θάλαμος δημιουργίας ενός εξειδικευμένου- πειθήνιου εργατικού δυναμικού. Συγκεκριμένα στο τμήμα μας η υποχρηματοδότηση που εκφράζεται και με τον ελλιπή αριθμό μελών ΔΕΠ για την κάλυψη των ακαδημαϊκών αναγκών, φορτώνει τις συνέπειες της κρίσης στις πλάτες των φοιτητών. Χωρίς την διεκδίκηση από τους φοιτητές εδώ και τώρα, να αυξηθεί η χρηματοδότηση, η τραγική κατάληξη του πανεπιστημίου που ήδη διαφαίνεται θα εμπεδωθεί πλήρως.

     Οι συνθήκες υποχρηματοδότησης και η συσσώρευση φοιτητών στο τμήμα οδηγούν στις συνεχείς αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών. Σύμφωνα με το νέο πρόγραμμα μειώνονται τα σεμινάρια από 3 σε 2 για το τρίτο έτος και κάτω. Η πτυχιακή γίνεται προαιρετική, ενώ είναι ερευνητική για όλους τους καθηγητές με εξαίρεση το Δαφέρμο που μπορεί να είναι βιβλιογραφική. Έτσι δίνεται μια ξεκάθαρη κατεύθυνση στο πρόγραμμα σπουδών στο τμήμα, που υποβαθμίζει την βιβλιογραφική εργασία και δίνει έμφαση κυρίως στην ποσοτική έρευνα. Επιπλέον, στενεύουν οι προοπτικές για επιλεγόμενα μαθήματα καθώς είναι ελάχιστα τα επιλεγόμενα του τμήματος οπότε γίνεται αναγκασταστική επιλογή όπως ακριβώς γίνεται με τα σεμινάρια.

  Ένα γεγονός που οξύνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση που βιώνουμε είναι αυτό της απλήρωτης πρακτικής, με θεσμοθετημένο πλέον τρόπο. Καλούμαστε να δουλέψουμε χωρίς μισθό ήδη από τα φοιτητικά μας χρόνια, προσπαθώντας να μας πείσουν πως είναι κάτι το αυτονόητο. Προφανώς και κάτι τέτοιο σχετίζεται άμεσα με την συνολικότερη κατάσταση στα εργασιακά δικαιώματα. Συγκεκριμένα σχετίζεται με την εγκαθίδρυση ένος καθεστώτος σύγχρονης δουλείας, που θα συνεπάγεται με ανασφάλιστη, όχι σταθερή ακόμα και απλήρωτη εργασία. Κάτι τέτοιο φυσικά για να είναι αποδεκτό το πλαισιώνουν με την ιδεολογία της δια βίου μάθηση, μέσω της εργασία. Απώτερος στόχος φυσικά είναι η προετοιμασία μας, από τώρα σαν παθητικά υποκείμενα που θα κερδοσκοπούν εις βάρος μας έχοντας το κεφάλι σκυμμένο στα εκάστοτε αφεντικά.

     Η έλλειψη καθηγητών λόγω της υποχρηματοδότησης και η εμφανής υποστελέχωση του τμήματος έχει σαν συνέπεια τις μειωμένες προσφορές σεμιναρίων και εργαστηρίων τα οποία είναι υποχρεωτικά για το πρόγραμμα σπουδών. Έτσι δεν καταφέρνουν οι τριτοετείς φοιτητές να πάρουν έγκαιρα σεμινάρια-εργαστήρια και συσσωρεύονται στα επόμενα έτη με αποτέλεσμα να παρατείνονται οι σπουδές σε συνθήκες κρίσης, καθιστώντας σχεδόν αδύνατο στην πλειοψηφία των φοιτητών, να πάρουν πτυχίο στα 4 έτη. Επιπλέον, γινόμαστε μάρτυρες περιστατικών κοινωνικού κανιβαλισμού κατά τη διάρκεια επιλογής μας στα σεμινάρια-εργαστήρια αφού ανταγωνίζονται οι φοιτητές ο ένας στον άλλο χυδαία, για μια θέση. Ωθούμαστε στην εξαθλίωση και μας υποδεικνύουν ότι φταίει ο διπλανός μας , αντί να αντιληφθούμε πως η κατάσταση είναι προβληματική και πρέπει να διεκδικήσουμε συλλογικά αυτά που μας αξίζουν.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

-Ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δημόσια και δωρεάν για όλους. Δωρεάν σίτιση και μεταφορές.

-Πτυχία με πλήρη εργασιακά δικαιώματα

-Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών

-Έξοδο από ΕΕ-ευρώ. Σύγκρουση με τις κατευθύνσεις της ΕΕ-κεφαλαίου για την παιδεία.

-Διαγραφή του χρέους. Αύξηση της χρηματοδότησης για τα πανεπιστήμια.

-Παιδεία, γνώση και έρευνα για τις ανάγκες τις κοινωνίας και όχι της αγοράς.

-Για μια κοινωνικά απελευθερωτική- ριζοσπαστική ψυχολογία.

ΑΙΤΗΜΑΤΑ:

-Άμεση πρόσληψη καθηγητών

-Αύξηση της χρηματοδότησης, για την κάλυψη των αναγκών του τμήματος

-Να πληρωθούν οι φοιτητές για την μη αμειβομένη πρακτική που έχουν κάνει. Αμειβόμενη πρακτική για όλους τους φοιτητές

-Δικαίωμα βιβλιογραφικής πτυχιακής εργασίας σε όποιον το επιθυμεί.

-Να πάρουν πίσω το δικαίωμα στη σίτιση οι φοιτητές που το έχασαν.

-Όχι στα αυστηρά όρια, ολοκλήρωσης της πτυχιακής.

-Να γίνουν προαιρετικά τα τεστ και να μην γίνεται χρήση του μέσου της αρνητικής βαθμολόγησης.

ΔΡΑΣΕΙΣ:

-Κινητοποίηση στον πρόεδρο του τμήματος, κατάθεση των αιτημάτων την Δευτέρα 13:00

-Κινητοποίηση για σίτιση στη πρυτανεία 13-10 11:00. Καμία υποχώρηση αν δεν πάρουν πίσω το δικαίωμα οι φοιτητές.

-Πρωτοβουλία για πρόσφυγες στα πλαίσια ταξικής αλληλεγγύης (συλλογή πραγμάτων από Δευτέρα- Πέμπτη 11:00- 14:00 στα γραφεία του συλλόγου)

-Νέα γενική συνέλευση σε διάστημα, δύο εβδομάδων. Γενική συνέλευση όλων των σχολών 14-10 2.30

Αριστερή Ενωτική Παρέμβαση

 ΕΑΑΚ

στην Ψυχολογία ...